عبور شتر از سوراخ سوزن: تفسیری قرآنی از انجیل‌ها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه الخلیفه ابوظبی، امارات متحده‌ عربی

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

استعاره‌ عبور شتر از سوراخ سوزن در انجیل‌های هم‌نوا (متی، باب نوزدهم آیه‌ 24؛ مرقس، باب دهم آیه‌ ۲۵؛ لوقا، باب هجدهم آیه‌ ۲۵) و قرآن (سوره اعراف، آیه‌ ۴۰) مطرح‌شده است. ظاهراً انجیل می‌گوید که عبور شتر از سوراخ سوزن راحت‌تر از ورود فردی ثروتمند به قلمرو بهشت است. از سوی دیگر، قرآن این استعاره را در بافتار تکذیب‌کنندگانی بیان می‌کند که در برابر آیات خدا متکبرند (اسْتَکْبَرُوا). در بادی امر به‌نظر می‌رسد که بافتار این استعاره در انجیل‌ها و قرآن متفاوت است. اما با تحلیل دقیق‌تر کلیدواژه‌ها، تشابهاتی متنی دیده می‌شود که از هر دو متن قابل‌استخراج هستند و برخلاف تصور محققان پیشین، فراتر از کاربرد مشترک این تمثیل است. برای نمونه، مرد ثروتمند در انجیل‌ها از به‌ارث‌بردن زندگی جاودانه می‌پرسد، و درعین‌حال قرآن نیز در مورد زندگی جاودانه و میراث‌بری در بافتاری مشابه صحبت می‌کند. این موارد و چندین تشابه متنی دیگر حاکی از آن است که قرآن تلویحاً همان بافتاری را برای استعاره مطرح می‌کند که انجیل‌ها هم به آن می‌پردازند.

کلیدواژه‌ها

ابن منظور. (1994). لسان العرب. بیروت: دار سدیر.
الرازی. (2000). مفاتیح الغیب. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
الطبری. (2000). جامع البیان فی تأویل القرآن. بیروت: الرساله.
مسلم، و عبدالباقی، محمد فؤاد (ویراستار). (1995). صحیح مسلم. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
Ali, M. (2008). Rethinking the Semitic Text: A Study of Intertextuality. Studia Philosophica et Theologica, 8(1).
Bell, R. (1953). Introduction to the Qur'ān. Edinburgh University publications/Language and literature texts.
Bertrand, D. A. (1980). L'Évangile des Ébionites: une Harmonie Evangélique Antérieure au Diatessaron. New Testament Studies, 26(4), 548-563.
Bishop, E. F. (1941). The Eye of the Needle. The Muslim World, 31(4), 354-359.
Botterweck, G, J & Ringgren , H (eds.) (1977). Theological Dictionary of the  Old Testament. Grand Rapids: Eerdmans.
Brown, F., Driver, S. R., & Briggs, C. A. (2000). The Enhanced Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon: With an Appendix Containing the Biblical Aramaic. Logos Research Systems.
Ciasca, A. (1888). Tatiani Evangeliorum Harmoniae Arabice: Nunc Primum ex Duplici Codice Edidit et Translatione Latina Donavit p. Augustinus Ciasca.
Danker, F. W. (2000). A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. Chicago: The University of Chicago Press.
Davies, W. D., & Allison, D. C. (1988). A Critical and Exegetical Commentary on the Gospel According to Saint Matthew (Vol. 1). Bloomsbury Publishing.
Galadari, A. (2013-a). The Qibla: An Allusion to the Shemaʿ. Abdulla Galadari (2013)“The Qibla: An Allusion to the Shema ‘,” Comparative Islamic Studies, 9(2), 165-193.
Galadari, A. (2013-b). The Role of Intertextual Polysemy in Qur'anic Exegesis. QURANICA-International Journal of Quranic Research, 4(1), 35-56.
Geiger, A. (2012). Judaism and Islam: A Prize Essay. Hong Kong: Forgotten Books. [Original edition Was hat Mohammed aus dem Judenthume aufgenommen?, Bonn: Baaden, 1833]
Greenlee, J. H. (1995). Introduction to New Testament Textual Criticism. Hendrickson.
Haupt, P. (1924). Philological and archaeological studies. The American Journal of Philology, 45, 238–259.
Higgins, A. J. B. (1984). Luke 1-2 in Tatian's Diatessaron. Journal of Biblical Literature, 103(2), 193-222.
Ibn Manzur. (1994). Lisana al-arab. Beirut, Lebanon: Dar Sadir.
Jeffery, A. (1938). The Foreign Vocabulary ofthe Qur’an.
Joosten, J. (2001). Tatian’s Diatessaron and the Old Testament Peshitta. Journal of Biblical Literature, 120, 501– 524.
Kenyon, F. G. (1912). Handbook to the Textual Criticism of the New Testament. Macmillan.
Kittel, G., Bromiley, G. W., & Friedrich, G. (Eds.). (1964). Theological Dictionary of the New Testament. Grand Rapids: Eerdmans.
Kraeling, C. H. (1935). A Greek Fragment of Tatian's Diatessaron from Dura: Edited with Facsimile, Transcription and Introduction. Studies and Documents.
Lancaster, R. C., & MacLeod, E. (Ed.). (2008). Was the New Testament Really Written in Greek? A Concise Compendium of the Many Internal and External Evidences of Aramaic Peshitta Primacy. Raphael Christopher Lancaster (RCL).
Luling, G. (1974). Über den Ur-Qur'ān: Ansätze zur Rekonstruktion Vorislamischer Christlicher Strophenlieder im Qur'ān.
Luxenberg, C. (2004). Die Syro-aramäische Lesart des Koran: ein Beitrag zur Entschlüsselung der Koransprache. Verlag Hans Schiler.
Nasr, S. H., Dagli, C. K., Dakake, M. M., Lumbard, J. E., & Rustom, M. (2015). The Study Quran. A New Translation and Commentary. New York.
Nasser, M. M. A. (2013). The Polysemous Nature of Some Arabic Prepositions. International Journal of Linguistics, 5(2), 66.
Nestle, E. (1901). Introduction to the Textual Criticism of the Greek New Testament (Vol. 13). Williams and Norgate.
Neusner, J. (2005). The Babylonian Talmud: a Translation and Commentary. Hendrickson Publishers.
Petersen, W. L. (1994). Tatian's Diatessaron: its Creation, Dissemination, Significance, and History in Scholarship (25). Brill.
Ringgren, H., & Fabry, H. J. (Eds.). (1977). Theological Dictionary of the Old Testament: Volume III (Vol. 3). Wm. B. Eerdmans Publishing.
Rippin, A. (1980). Qur'an 7.40:«Until the Camel Passes through the Eye of the Needle». Arabica, 27(2), 107-113.
Robertson, A. (1925). T. An Introduction to the Textual Criticism of the New Testament. Nashville.
Schmidt, T. E. (1987). Hostility to Wealth in the Synoptic Gospels (Vol. 15). A&C Black.
Smith, R. P., & Hanson, K. C. (Eds.). (2007). Thesaurus Syriacus. Wipf and Stock Publishers.
Souter, A. (1917). The Text and Canon of the New Testament. New York, NY: Charles Scribner’s Sons.
  • تاریخ دریافت: 01 اردیبهشت 1399
  • تاریخ پذیرش: 02 مرداد 1399